Stel je voor: op een stoffige zolder, tussen oude archieven, opgeslagen instrumenten en opgezette beesten vind je een grote kist. Je blaast het stof eraf en doet de kist voorzichtig open. De kist blijkt een tijdcapsule. Er zitten verslagen, foto's en rendierschedels in van een oude expeditie naar een afgelegen ongerept gebied. De kist sluiten is geen optie. Je moet op zoek naar de verhalen en wil koste wat kost terug naar het gebied.
Uit: Bevroren wildernis in beweging. Over-levende Noordpool. De communicatieschets voor de
Academische Jaarprijs 2012. |
|
Meer dan 25 jaar geleden heeft er intensief wetenschappelijk onderzoek vanuit Nederland op Edgeøya plaatsgevonden, georganiseerd vanuit Nederland.
Sindsdien is het gebied sterk veranderd maar zijn er weinig waarnemingen.
Door weer in het gebied te gaan kijken, kunnen we de onderzoeksdata die in de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw op Edgeøya zijn verzameld in een moderne context plaatsen. .
Het meeste poolonderzoek vindt aan de westkust van Spitsbergen plaats, waar de belangrijkste dorpen, onderzoeksstations en jachthutten te vinden zijn.
De oostkust van Spitsbergen is veel minder gemakkelijk te bezoeken en is veel minder onderzocht. We weten dat de hoeveelheid ijs ter plekke snel vermindert.
Er is nog weinig gekeken naar de consequenties.
Er worden momenteel plannen gemaakt om het gebied strikter te beschermen en het moeilijker te maken voor
toeristen en wetenschappers om daar te komen. Veel gegevens die de noodzaak voor een striktere bescherming onderbouwen zijn er niet.
Wij willen goede beschermingsmaatregelen onderbouwen met waarnemingen.
De komende drie jaar heeft de Europese Gemeenschap een beurs gegeven om Spitsbergen te ontwikkelen tot een observatorium van het systeem aarde (SIOS).
Daarvoor is een multidisciplinaire wetenschappelijke aanpak nodig. We willen proefdraaien met deze aanpak en vanuit meerdere disciplines
tot een totaalbeeld komen.
> Lees verder ...
|
